Op Hollandse bodem…

Afgelopen woensdagmiddag zijn we op Hollandse bodem aangekomen. Nu een paar dagen verder zitten we in een tijdelijke woning in Oldebroek.
Veel gedachtens en gevoelens gaan door ons heen. Het is niet gemakkelijk om Bolivia ‘los te laten’. We hopen en bidden dat we onze weg snel weer zullen vinden. We kijken terug op een heel mooi afscheid. Tot op het vliegveld in Santa Cruz waren we omringd door onze vrienden.
Nu is het tijd voor vactures afspeuren op internet enz. hopelijk komt er snel een oplossing voor deze onzekerheid in werk en woonplaats!
Met de kinderen gaat het goed, Jozua heeft het alleen veel moeite om weer in zn oude ritme te komen.

Onze hartelijke groeten!
Guido, Eline, Len, Anneruth en Jozua

Ons postadres is: Mulligenweg 8 – R17, 8096 RB, Oldebroek

Ons huisadres is: Bongersweg t.o. nr. 16, 8095 PH, t’Loo Oldebroek

november 17, 2009
By on 00:02
Op Hollandse bodem…

Afgelopen woensdagmiddag zijn we op Hollandse bodem aangekomen. Nu een paar dagen verder zitten we in een tijdelijke woning in Oldebroek.
Veel gedachtens en gevoelens gaan door ons heen. Het is niet gemakkelijk om Bolivia ‘los te laten’. We hopen en bidden dat we onze weg snel weer zullen vinden. We kijken terug op een heel mooi afscheid. Tot op het vliegveld in Santa Cruz waren we omringd door onze vrienden.
Nu is het tijd voor vactures afspeuren op internet enz. hopelijk komt er snel een oplossing voor deze onzekerheid in werk en woonplaats!
Met de kinderen gaat het goed, Jozua heeft het alleen veel moeite om weer in zn oude ritme te komen.

Onze hartelijke groeten!
Guido, Eline, Len, Anneruth en Jozua

Ons postadres is: Mulligenweg 8 – R17, 8096 RB, Oldebroek

Ons huisadres is: Bongersweg t.o. nr. 16, 8095 PH, t’Loo Oldebroek

november 16, 2009
By on 23:02
Eind augustus

Het schijnt winter te zijn in Bolivia, maar de temperatuurmeter geeft op dit moment (half 5 sx92middags) nog 37 graden Celcius aan. Iedere winter is weer anders, maar dit jaar hebben we weinig kou gehad, al is 37 graden ook wel een uitzondering. Aan de natuur te zien dat de lente er aan komt. Prachtig, hoe de bomen bloeien in allerlei felle kleuren.

Jozua is alweer 5 mnd oud. Hij draait alle kanten op en begint steeds meer x91echtx92 te spelen. Hij heeft zx92n eerste twee ondertanden door, dat is in vergelijking met z’n broer en zus erg vroeg.

Ondertussen loopt de tijd verder… en komt het moment dat we afscheid zullen nemen van Bolivia dichter bij. Het geeft heel wat x91denkstofx92. Gelukkig hebben we een tijdelijke verblijfplaats gevonden voor de eerste drie maanden, een vakantiehuis in Oldebroek. Daar zijn we erg blij mee. Het is gemeubileerd en al, zodat we niet in hoeven te zitten over onze spullen die pas later met de boot zullen aankomen.

Verder genieten we nog van de laatste maanden hier. Het is een raar idee om alles achter te moeten laten, vooral met het idee de mensen waarschijnlijk voor een zeer lange tijd niet terug te zien.

Voor Guido is het een redelijk taaie klus, het werk af te ronden of over te dragen. Vooral als je projecten moet stoppen, waar mensen hun verwachting op gezet hadden. En dan zijn we rijk bevoorrecht in vergelijking met heel veel mensen om ons heen!

Onze hartelijke groeten,

Guido, Eline,

Len, Anneruth en Jozua.

augustus 31, 2009
By on 23:07
Eind augustus

Het schijnt winter te zijn in Bolivia, maar de temperatuurmeter geeft op dit moment (half 5 s’middags) nog 37 graden Celcius aan. Iedere winter is weer anders, maar dit jaar hebben we weinig kou gehad, al is 37 graden ook wel een uitzondering. Aan de natuur te zien dat de lente er aan komt. Prachtig, hoe de bomen bloeien in allerlei felle kleuren.

Jozua is alweer 5 mnd oud. Hij draait alle kanten op en begint steeds meer ‘echt’ te spelen. Hij heeft z’n eerste twee ondertanden door, dat is in vergelijking met z’n broer en zus erg vroeg.

Ondertussen loopt de tijd verder… en komt het moment dat we afscheid zullen nemen van Bolivia dichter bij. Het geeft heel wat ‘denkstof’. Gelukkig hebben we een tijdelijke verblijfplaats gevonden voor de eerste drie maanden, een vakantiehuis in Oldebroek. Daar zijn we erg blij mee. Het is gemeubileerd en al, zodat we niet in hoeven te zitten over onze spullen die pas later met de boot zullen aankomen.

Verder genieten we nog van de laatste maanden hier. Het is een raar idee om alles achter te moeten laten, vooral met het idee de mensen waarschijnlijk voor een zeer lange tijd niet terug te zien.

Voor Guido is het een redelijk taaie klus, het werk af te ronden of over te dragen. Vooral als je projecten moet stoppen, waar mensen hun verwachting op gezet hadden. En dan zijn we rijk bevoorrecht in vergelijking met heel veel mensen om ons heen!

Onze hartelijke groeten,

Guido, Eline,

Len, Anneruth en Jozua.


By on 22:07
Jarig!

Vandaag zijn Guido en onze zoon Len jarig! Len heeft vanmorgen getrakteert op taart in zijn klas. Hij is apetrots en erg blij met zijn kadootjes.

Het is hier momenteel heel erg koud. Van de week was het nog 29 graden en nu is het opeens gekelderd naar 11 graden. We lopen met truien en jassen… dat gebeurt niet vaak.

Onze hond Samba hebben we afgelopen week dood laten maken. Hij had een soort kanker wat telkens terugkwam. Erg jammer. De kinderen begrijpen het niet echt. Toen we van de week een andere herdershond zagen lopen, werden ze helemaal enthousiast: x91Samba is weer beter!x92

Verder gaat het hier zx92n gangentje… geen nieuwe meldingen over de toekomst. Dat is nog niet duidelijk. Maar we genieten van de momenten die we hier nog hebben!

Hartelijke groeten,

Guido, Eline, Len, Anneruth, Jozua

juli 24, 2009
By on 21:49
Jarig!

Vandaag zijn Guido en onze zoon Len jarig! Len heeft vanmorgen getrakteert op taart in zijn klas. Hij is apetrots en erg blij met zijn kadootjes.

Het is hier momenteel heel erg koud. Van de week was het nog 29 graden en nu is het opeens gekelderd naar 11 graden. We lopen met truien en jassen… dat gebeurt niet vaak.

Onze hond Samba hebben we afgelopen week dood laten maken. Hij had een soort kanker wat telkens terugkwam. Erg jammer. De kinderen begrijpen het niet echt. Toen we van de week een andere herdershond zagen lopen, werden ze helemaal enthousiast: ‘Samba is weer beter!’

Verder gaat het hier z’n gangentje… geen nieuwe meldingen over de toekomst. Dat is nog niet duidelijk. Maar we genieten van de momenten die we hier nog hebben!

Hartelijke groeten,

Guido, Eline, Len, Anneruth, Jozua


By on 20:49
Vertrek bij Oikonomos

Spreuken 1: 33

x91Maar die naar Mij hoort, zal zeker wonen, en hij zal gerust zijn van de vreze des kwaads.x92

   

Deze bijbeltekst heeft onze grote troost, verwachting en aansporing gegeven de afgelopen weken.

Het is een ingrijpende tijd voor ons.

De Oikonomos foundation, de moederstichting van de Fundacion Oikonomos Bolvia waar Guido voor werkt, heeft een aantal ingrijpende strategische beslissingen genomen. Er is besloten zich terug te trekken uit drie van de zeven landen, waaronder uit Bolivia. Dit houdt in dat de contracten die nog lopen afgemaakt zullen worden. Het werk in Bolivia loopt langzamerhand af in een periode van ongeveer 3 jaar.

Ons contract loopt tot het einde van dit jaar. Dat betekent dat we in het laaste kwartaal van 2009 terug zullen keren naar Nederland. Een hele grote verandering, wat op dit moment grote onzekerheden voor ons geeft. x91Waar gaan we wonen?x92, x91zal Guido opnieuw een baan vinden?x92 etc….

Maar wat zeker zo zwaar weegt is het afscheid moeten nemen van het leven hier, de mensen… We wonen hier nu vanaf december 2004, onze drie kinderen zijn hier geboren en een aantal jaren opgegroeid, we hebben een stuk van de cultuur en mensen leren kennen en waarderen, vrienden gekregen, … we zien de grote nood van de mensen om ons heen… Het is pijnlijk om de mensen achter te moeten laten, vooral die mensen die hun vertrouwen hebben gegeven. We zijn van de mensen en van het land gaan houden.

En x91afscheid nemenx92 betekend waarschijnlijk x91definitief afscheidx92 nemen. Contacten onderhouden zal maar zeer gering kunnen. De meeste mensen beschikken niet over telefoon, postbus, internet…

                      

Toen we ons voorbereidden in 2004 om naar Bolivia te gaan, preekte Ds. Harinck in de afscheidspreek over de tekst: x91En Deze zal groot zijn.x92  Exe9n ding is zeker, Hij zal groot zijn en dat hangt niet van ons verblijf of vertrek af. Dat is een troost voor de mensen hier en voor ons!

         

Onze hartelijke groeten,

Guido en Eline,

Len, Anneruth, Jozua

mei 22, 2009
By on 18:11
Vertrek bij Oikonomos

Spreuken 1: 33

‘Maar die naar Mij hoort, zal zeker wonen, en hij zal gerust zijn van de vreze des kwaads.’

   

Deze bijbeltekst heeft onze grote troost, verwachting en aansporing gegeven de afgelopen weken.

Het is een ingrijpende tijd voor ons.

De Oikonomos foundation, de moederstichting van de Fundacion Oikonomos Bolvia waar Guido voor werkt, heeft een aantal ingrijpende strategische beslissingen genomen. Er is besloten zich terug te trekken uit drie van de zeven landen, waaronder uit Bolivia. Dit houdt in dat de contracten die nog lopen afgemaakt zullen worden. Het werk in Bolivia loopt langzamerhand af in een periode van ongeveer 3 jaar.

Ons contract loopt tot het einde van dit jaar. Dat betekent dat we in het laaste kwartaal van 2009 terug zullen keren naar Nederland. Een hele grote verandering, wat op dit moment grote onzekerheden voor ons geeft. ‘Waar gaan we wonen?’, ‘zal Guido opnieuw een baan vinden?’ etc….

Maar wat zeker zo zwaar weegt is het afscheid moeten nemen van het leven hier, de mensen… We wonen hier nu vanaf december 2004, onze drie kinderen zijn hier geboren en een aantal jaren opgegroeid, we hebben een stuk van de cultuur en mensen leren kennen en waarderen, vrienden gekregen, … we zien de grote nood van de mensen om ons heen… Het is pijnlijk om de mensen achter te moeten laten, vooral die mensen die hun vertrouwen hebben gegeven. We zijn van de mensen en van het land gaan houden.

En ‘afscheid nemen’ betekend waarschijnlijk ‘definitief afscheid’ nemen. Contacten onderhouden zal maar zeer gering kunnen. De meeste mensen beschikken niet over telefoon, postbus, internet…

                      

Toen we ons voorbereidden in 2004 om naar Bolivia te gaan, preekte Ds. Harinck in de afscheidspreek over de tekst: ‘En Deze zal groot zijn.’  Eén ding is zeker, Hij zal groot zijn en dat hangt niet van ons verblijf of vertrek af. Dat is een troost voor de mensen hier en voor ons!

         

Onze hartelijke groeten,

Guido en Eline,

Len, Anneruth, Jozua


By on 17:11
April 2009

Beste vrienden,

Hierbij een nieuw berichtje van ons. Jozua is nu alweer ruim 3 weken oud en tot op heden erg gezond! Daar zijn we zeer blij en dankbaar om. Hij is al meer dan 1 kg gegroeid en 4 cm langer.

Heel hartelijk bedankt voor de meegebrachte kado’s en post!! Opnieuw hartverwarmend…

Pa en ma Uijl zijn dinsdagmorgenvroeg weer terug gevlogen naar Nederland. We hebben een hele gezellige tijd samen gehad. En we hebben de ‘extra handen’ heel erg gewaardeerd. Het is namelijk nog best even wennen met drie kleintjes. Wassen, aankleden, eten… etc. maar elke dag komen we meer in ons ritme! En Jozua is niet de moeilijkste gelukkig.

Verder druppelt het Boliviaanse kraambezoek ook steeds meer binnen. Het is hier niet de gewoonte om gelijk op de stoep te staan. De mensen kunnen er dan ook maar niet wennen dat ik, Eline, al zo snel weer buiten loop. Allerlei bezorgde bijgelovigheden krijg ik te horen. Dat m’n hoofd zou splijten van de zonnestralen etc…

Hierbij ook een kleine update van de foto’s… (zie fotolink)

Hartelijke groeten,

Guido, Eline, Len, Anneruth en Jozua

april 17, 2009
By on 16:46
April 2009

Beste vrienden,

Hierbij een nieuw berichtje van ons. Jozua is nu alweer ruim 3 weken oud en tot op heden erg gezond! Daar zijn we zeer blij en dankbaar om. Hij is al meer dan 1 kg gegroeid en 4 cm langer.

Heel hartelijk bedankt voor de meegebrachte kado’s en post!! Opnieuw hartverwarmend…

Pa en ma Uijl zijn dinsdagmorgenvroeg weer terug gevlogen naar Nederland. We hebben een hele gezellige tijd samen gehad. En we hebben de ‘extra handen’ heel erg gewaardeerd. Het is namelijk nog best even wennen met drie kleintjes. Wassen, aankleden, eten… etc. maar elke dag komen we meer in ons ritme! En Jozua is niet de moeilijkste gelukkig.

Verder druppelt het Boliviaanse kraambezoek ook steeds meer binnen. Het is hier niet de gewoonte om gelijk op de stoep te staan. De mensen kunnen er dan ook maar niet wennen dat ik, Eline, al zo snel weer buiten loop. Allerlei bezorgde bijgelovigheden krijg ik te horen. Dat m’n hoofd zou splijten van de zonnestralen etc…

Hierbij ook een kleine update van de foto’s… (zie fotolink)

Hartelijke groeten,

Guido, Eline, Len, Anneruth en Jozua


By on 15:46